İlk kez yemek yaptığına inanmamı cidden beklemiyorsun değil mi?
- İlk kez değildi. - Biliyordum!
Bu benim... ikinci, üçüncü, dördüncü... Beşinci yapışım.
İlk yemeğimi Pazartesi yapmıştım.
Ama öncesinde pek çok kez çöpü dışarı çıkar...
Tabii, tabii. Biraz daha şarap al.
Bana ilgi alanlarından bahsetsene, Linguini. Mesela hayvanları sever misin?
Ne? Hayvanlar mı? Ne çeşit hayvanlar?
Her zamankiler işte. Kediler, köpekler, atlar, hemsterlar,...
...fareler.
Sana yiyecek bir şeyler...
Hayır, hayır, hayır, hayır! Hemen ağzındakini tükür!
Sana yiyecekler hakkında bir şeyler öğretmeliyim. Gözlerini kapa.
Şimdi bundan küçük bir ısırık... Hayır! Hayır! Hayır!
- Onu öylece ağzına atamazsın! - Çok geç.
İşte.
Yavaşça çiğne. Sadece tadını düşün.
- Gördün mü? - Pek değil.
Kaymak gibi, tuzlu, baştan çıkarıcı bir lezzet.
- Bunu hissediyor musun? - Baştan çıkarıcılığını hissediyorum.
Gözlerini kapa. Şimdi de bunu dene.
Tamamen farklılar, değil mi? Hoş, gevrek, keskin bir tat veriyor.
- Doğru. - Şimdi, ikisini birden dene.
Tamam.
Sanırım ufak da olsa, bir şeyler hissetmeye başladım.
- Baştan çıkarıcılığı olabilir. - Gördün mü?
- O keskin tadı olabilir. - İşte bu.
Dünyadaki bütün tatların, sınırsız sayıda birleşiminden ortaya neler çıkar, bir düşünsene.
Kimsenin daha önce denemediği tatlar! Yapılacak yeni keşifler!
Sanırım...
...yine beceremedim. - Olsun.
Ama gerçekten ilginçti.
Şimdiye kadar yediğim en ilginç çöp... Hey! Biz ne yapıyoruz?
Babam hayatta olduğunu bilmiyor!
Birlikte koloniye gitmeliyiz! Herkes sevinçten deliye dönecek!
- Öyle ama... - Ne?
Sorun şu ki, yapmam gereken önemli bir...
Ailenden daha önemli ne olabilir ki? Burada daha değerli ne var?
Şey, ben...
Ufak bir ziyaretin zararı olmaz.
- Evcil bir faren var mı? - Hayır.
- Bir laboratuvarda farelerle mi çalıştın? - Hayır.
Belki de pislik içindeki bir yerde yaşadın.
Hayır, hayır, hayır.
Fareler hakkında bir şey biliyorsun! Bildiğini biliyorsun!
Kimin ne bildiğini kim bilebilirkine. Ratta-tatta.
- Hey! Ona neden öyle diyorlar? - Neye?
Ratatüyü. Bir tür yahni gibi, değil mi? Neden öyle isim vermişler ki?
Bir yemeğe isim vereceksen, en azından kulağa hoş gelen bir isim olmalı.
Ratatüy kulağa hoş gelmiyor. Ra isminde tüylü bir at varmış gibi.
Ratın tüyü. Bu hiçte lezzetliymiş gibi gelmiyor.
Ne yazık ki şarabımız bitti.
Oğlum geri döndü!
Senin yerine bir başka zehir denetleyicisi bulmak tam bir felaketle sonuçlandı.
Tanrıya şükür, hiçbir şey zehirli değildi ama yine de kolay olmadı.
- Durumu hiç de kolaylaştırmadın. - Biliyorum. Özür dilerim, baba.
Neyse, önemli olan artık evindesin.
Evet, şey, o konuda...
Zayıflamış görünüyorsun. Neden peki?
Yiyecek kıtlığından mı, yoksa fazlasıyla züppe olmandan mı?
Şu koca dünyada tek başına olmak epey zor geldi, değil mi?
Tabii ama artık küçük bir çocuk değilim.
- Hey. Selam, evlat. Ne var? - Başımın çaresine bakabilirim.
Uzak olmayan bir yerde hoş bir mekan buldum, bu yüzden sizi sık sık ziyaret edebileceğim.
Hiçbir şey hayatın katı gerçekleriyle yüz yüze gelmenin yerini...
- Ziyaret mi? - Geleceğim, söz veriyorum. Hem de sıkça.
- Burada kalmayacak mısın? - Hayır. Büyütmene gerek yok, baba. Ben...
Sonsuza dek yanında kalacağımı düşünmemiştin, öyle değil mi?
Önünde sonunda, gün gelir yavru kuş yuvadan uçar.
Biz kuş değiliz. Fareyiz.
Yuvamızı terk etmeyiz. Daha da büyütürüz.
- Belki değişik türde bir fareyim. - Belki de bir fare bile değilsin.
Belki de böylesi daha iyidir.
Hey! Bu gece gerçekten harika parçalar çalıyor, ha?
Farelermiş. Tüm yaptığımız aşırmak, baba.
Ben bundan sıkıldım. Bir şeyler yapmak istiyorum.
Bu dünyaya bir katkım olsun istiyorum.
- Tıpkı bir insan gibi konuşuyorsun. - Dediğin kadar kötü değiller.
- Öyle mi? Nasıl bu kadar emin olabiliyorsun? - Tanrım.
Onları gözlemlemeye yetecek kadar...
...yakınlarında bulundum.
- Sahi mi? Ne kadar yakın? - Yeterince yakın.
Ve söylediğin kadar kötü değiller.
Benimle gel. Sana göstermek istediğim bir şey var.
Ben burada kalacağım.
Kapatmadan önce yerleri ve tezgahları iyice temizlediğinden emin ol.
Durun. Burada kalıp temizlik yapmamı mı istiyorsunuz?
Bir sorun mu var?
- Hayır. - Aferin sana. Yarın görüşürüz.
İşte geldik.
İyice bak, Remy.
İnsanlar etrafta dolanırken, bir fare rahat davranmaya kalkarsa, başına gelen budur.
Düşmanlarımıza ait bir dünyada yaşıyoruz.
Çok dikkatli olmalıyız.
Kendi türümüzden olanları korumalıyız, Remy.
Her şey geçip gittiğinde, elimizde kalan bu.
- Hayır. - Ne?
Hayır. Baba, ben buna inanmıyorum. Bana geleceğin sırf bundan ibaret...
...olacağını mı söylüyorsun?
İşler böyle yürür. Doğayı değiştiremezsin.
Değişim, doğanın ta kendisidir, baba. Bunun bir parçası olabiliriz.
Buna karar verdiğimiz anda başlar.
- Nereye gidiyorsun? - Şansım varsa, daha ileriye.
Kes şunu.
Günaydın.
Demek şef, seni içki içmeye davet etti. Büyük bir gelişme.
Gerçekten büyük. Peki ne dedi?
Ne?
Ne yani, bana anlatamaz mısın?
Şefle aranızdaki derin ve kişisel ilişkiye burnumu soktuysam, özür dilerim.
Şimdi anlıyorum.
Patronun gözüne girebilmek için bazı meslek sırlarını öğretmemi sağladın...
...ve şimdi de beni görmezlikten geliyorsun, öyle mi?
Uyansana. Uyan.
Senin farklı olduğunu zannetmiştim.
Benim farklı olduğumu düşündüğünü sanmıştım.
Sanmıştım ki...
Sana yardım etmek zorunda değildim!
Sırf kendimi düşünmüş olsaydım, başarısız olmana göz yumardım!
Ama...
...başarmanı istedim. Senden hoşlanmıştım.
Hata etmişim.
Colette. Dur, bekle. Colette!
Buraya kadar, küçük şef. Artık bunu yapamayacağım.
Colette! Dur, bekle! Öylece motoruna atlayıp gidemezsin.
Bak, kelimelerle aram pek iyi değildir. Yemeklerle de öyle.
En azından sen yardım etmeden önce öyleydi.
Sahte tevazulardan nefret ederim. Yalan söylemenin bir diğer yoludur.
- Doğuştan yeteneklisin. - Hayır, değilim! Gerçekten! O ben değilim.
Dediğin gibi tarife uymak yerine, yemeğe fazladan malzeme attığımda...
...kendimde değildim.
- Ne demek istiyorsun? - Demek istediğim, ben öyle bir şey yapmazdım.
Tarife uymalıydım. Tavsiyeni dinlemeliydim.
Tavsiyene sonuna kadar uymalıydım.
- Çünkü senin... tavsiyelerine bayılıyorum. - Ama...
Ama benim...
Sakın yapma.
Benim bir sırrım var. İnsanın huzurunu kaçıracak cinsten.
- Benim bir... - Ne? Senin...
- Benim bir fa... - Faranjitin mi var?
Hayır, hayır. Bende şu... Şu ufacık küçücük...
Küçücük...
Ufak bir şef bana ne yapacağımı söylüyor.
- Ufak bir şef mi? - Evet, evet. O...
- O, tam burada. - Kafanın içinde mi?
Niçin seninle anlaşmak bu kadar zor? Pekâlâ, işte başlıyoruz.
Bana ilham verdin, bu yüzden her şeyimi tehlikeye atacağım.
Bugüne kadar gördüğün en büyük ruh hastası olma riskini göze alacağım.
Niçin işi bu kadar çabuk kaptığımı öğrenmek ister misin?
Niçin bu kadar harika bir aşçı olduğumu öğrenmek ister misin?
Sakın gülme! Sana göstereceğim!
Hayır! Hayır!
- Ne var, Ambrister? - Gusteau'nun yeri.
- Sonunda kapanıyor, değil mi? - Hayır.
- Yine mâli sorunlar mı? - Hayır, bu kez...
Mikro dalgalar için yeni bir ürün mü duyurdular?
- Ne? Ne? Söylesene be adam! - Geri döndü. Yeniden gözde oldu.
- Gusteau'nun yeri ile ilgili yıllardır eleştiri yazmadım. - Hayır, efendim.
- Son eleştirim, onu turizm şirketlerinin kara listesine sokmuştu. - Evet, efendim.
Demişim ki, "Gusteau, bir diğer ünlü şef olan, Mösyö Boyardee ile birlikte...
...tarih sayfalarında hak ettiği yeri sonunda aldı."
Kesinlikle.
Bu işi orada bıraktım. Son sözüm buydu.
- Son sözüm. - Evet.
Öyleyse söyle, Ambrister,...
...nasıl yeniden gözde olabilir?
Hayır, hayır, hayır, hayır, hayır!
DNA'ları uyuşuyor, yaşı da uygun, hepsi doğruluğunu kanıtlıyor.
Evet, o Gusteau'nun oğlu.
Bu mümkün değil! Hepsi bir düzmece!
Çocuğun haberi var!
Şuna bir baksana, aptalmış numarası yapıyor.
Zekamla dalga geçip benimle bir kedinin bir ip şeyiyle oynadığı gibi... oynuyor.
- İp yumağı mı? - Evet! Salakmış numarası yapıyor.
O fareyi kullanarak benimle alay ediyor.
- Fare mi? - Evet. Onunla arkadaşlık ediyor.
Bir şekilde önemli olduğuna inanmamı sağlamaya çalışıyor.
- Farenin mi? - Kesinlikle!
Peki bu fare önemli mi?
Tabii ki değil! Sadece öyle düşünmemi istiyor.
Bundaki ince espriyi anlıyorum.
Buradaki ilk gecesinde bir fare ortaya çıkıyor, ben de onu öldürmesini söylüyorum.
Şimdiyse, her yerde o fareyi görmemi istiyor.
İşte burada! Hayır, orada değil, işte burada!
Hayal mi görüyorum, deliriyor muyum? Yoksa ortalıkta dolaşan hayalet bir fare mi var?
Ama hayır!
Bu iğrenç oyununa alet olmayı reddediyo...
Bunun için endişelenmeli miyim? Yani senin için?
Onu kovamam. Bütün dikkatleri üzerine çekti.
Onu şimdi kovarsam, herkes nedenini merak edecek...
...ve istediğim en son şey insanların bu konuyu araştırması.
Neden bu kadar endişeleniyorsun ki? Basında yer alman iyi değil mi?
Gusteau adının gazete manşetlerinde yer alması iyi değil mi?
Hepsinde onun suratı varken değil!
Gusteau'nun herkese tanıdık gelen, tombul ve sevimli bir yüzü var.
Burritolar bu sayede satılıyor! Hem de milyonlarcası!
Verilen süre üç gün içinde doluyor.
O zaman biraz bekler ve değersiz hale geldiğinde onu kovabilirsin.
Kimsenin de bundan haberi olmaz.
Bana verdiğin saç örneği hakkında biraz endişeliyim.
- Laboratuvara geri göndermek zorundayım. - Niçin?
Çünkü ilk seferinde, kemirgen bir hayvanın kılı olarak tanımlamışlar.
- Hayır, hayır, hayır. - Ne?
Bunu dene. Daha iyidir.
Şey, çünkü seninle...
Fare!
İğrenç mahluklar.
Bu bana her şeyin ne kadar kırılgan olduğunu hatırlattı.
Dünyanın aslında beni nasıl gördüğünü.
Ve işler daha da iyiye gidiyordu.
Remy!
Kardeşim benim!
Hiç gelmeyeceğinden korkmaya başlamıştık.
- Selam, Remy! Nasıl gidiyor? - Onlara söyledin mi?
Emile, sana bunu kesinlikle yapmamanı söylemiştim!
Yapma, bu çocukları tanırsın. Hepsi arkadaşım.
Böyle karşılayacağını hiç düşünmemiştim.
Bak, özür dilerim.
Derdini bana değil, onlara anlat.
- Burada bir sorun mu var? - Hayır, sorun falan yok.
Burada bekleyin.
Kilitlemişler mi?
- Remy, burada ne arıyorsun? - Emile birkaç arkadaşını getir...
Ona yapmamasını söylemiştim. Dedim ki... Gidip boşboğazlık etmiş ve...
Evet, bu bir felaket.
Her neyse, hepsi aç, kilerin kapısı kilitli ve benim anahtara ihtiyacım var.
- Senden yiyecek çalmanı mı istiyorlar? - Evet. Hayır! Bu biraz...
Biraz karışık. Aile meselesi. Hiçbirinin senin gibi idealleri yok.
İdeal mi? Süslü şefinin idealleri olsaydı, burada ızgara satıyor olur muydum?
Ya da mikrodalgada pişirilen burritoları?
Ya da, burada gördüğün kızarmış tavukları?
En az bulamaçlı sosisler kadar Fransa'ya özgü!
Çok yakında!
Satış yapmak için yeni yöntemler keşfediyoruz.
Sakatat yahnimden tatmak ister misin?
Görüntümü ne için kullandıklarını denetleyemem ki, Remy.
- Ben ölüyüm! - Çenenizi kapatabilir misiniz?
Düşünmeliyim. Haberler çabuk yayılır. Sessiz kalmalarını sağlayamazsam,...
...bütün koloni ağızları açık bir şekilde peşimde dolanmaya başlayacak ve sonra...
İşte buradaymış.
Vasiyetin!
- Bu çok ilginç. Bakmamın sakıncası... - Rica ederim, buyur.
Linguini?
Linguini'nin senin vasiyetinle ne alakâsı olabilir ki?
Burası eskiden benim ofisimdi.
Auguste ve ben birbirimize çok yakındık.
Lütfen bunu Alfredo'ya söylemeyin.
...yaşayan herhangi bir varis...
...Alfredo, Gusteau'nun oğludur.
...yaşayan varis...Linguini. ...Gusteau'nun oğludur.
O senin oğlun mu?
- Bir oğlum mu var? - Nasıl olur da, bundan haberin olmaz?
Ben hayal gücünün bir ürünüyüm. Sen bilmeden, ben nasıl bilebilirim ki?
Oğlun bu restoranın asıl sahibi!
Hayır! Olamaz! Fare!
- Özür dilerim, şef. - Fare! Belgelerimi çaldı!
- Kaçıyor! - Hey, şef!
Sen!
- Ofisimden defol. - O senin ofisinde değil ki.
Sen onun ofisindesin.
Kadehini kaldır, Linguini!
Şerefe.
YILDIZI YÜKSELEN ŞEF GUSTEAU'NUN YENİ SAHİBİ
LINGUINI DONMUŞ GIDA İŞİNİ BIRAKTI
YENİ SAHİP YENİ GUSTEAU
GUSTEAU'NUN YÜKSELEN YILDIZI
- Şef! Şef! - Şef Linguini!
Herhangi bir eğitim almamanıza rağmen, hızlı yükselişiniz durdurulamıyor.
- Dehanızın sırrı nedir? - Sır mı? Gerçeği bilmek ister misiniz?
Ben Gusteau'nun oğluyum. Sanırım bu benim kanımda var.
Ama son zamana kadar bu durumdan haberiniz yoktu.
Hayır.
Olaylar, bu restoranın mülkiyetini almanızla sonuçlandı.
Peki bu durumu nasıl öğrendiniz?
Bir yanım bunu biliyordu.
Gusteau'ya ait yanım.
- İlhamınızı nereden alıyorsunuz? - İlhamın pek çok adı vardır.
- Benimkinin adı ise Colette. - Ne?
Dişlerimin arasına bir şey kaçmış da.
Sağlık müfettişi.
Bir fare istilasını rapor etmek istiyorum.
Restoranımı ele geçirdiler...
Yani Gusteau'nun restoranını.
Gusteau'nun mu?
Bir ara uğrayabilirim. Bakalım. Üç ay sonrasına boş günüm var.
Ama hemen gitmelisiniz! Orası seçkin bir restoran!
Bayım, gerekli bilgiyi aldım. İptal eden olursa, sizi sıranın önüne alırım.
Ama o fare! Anlamalısınız...
Belgelerimi çaldı.
Açılış saati geçti.
Bir saat önce bitirmesi gerekiyordu.
Merhaba, tatlım. Bize katılsana.
Biz de tam ilham kaynağım hakkında konuşuyorduk.
Evet, ona küçük şef diyor.
Onu değil sevgilim, ben seni kastetmiştim.
- Bu o. - Ego?
Anton Ego!
Gelen Ego mu?
Buna inanamıyorum.
- Bay Linguini siz misiniz? - Buyurun.
Erkenden yaptığınız bu kutlamayı böldüğüm için beni affedin...
...ama bu oyunda yeni olduğunuza göre, size bir şans tanımanın...
...adil olacağına karar verdim.
- Oyun mu? - Evet.
Ve siz bu oyunu bir rakibiniz olmadan oynuyorsunuz.
Tabii bu da, tahmin edeceğiniz üzere, kurallara aykırı.
Siz Anton Ego'sunuz.
Sol şeritten giden biri için epey yavaşsınız.
Siz de yemeklerden hoşlanan biri için epey zayıfsınız.
Ben yemeklerden hoşlanmam. Onlara bayılırım.
Tadını beğenmezsem, yutmam.
Yarın akşam, büyük beklentilerle geri döneceğim.
Beni hayal kırıklığına uğratmamak için dua edin.
Dinleyin, kaba davranmaktan nefret ederiz ama bizler Fransızız ve yemek saati geldi.
Demek istediği şu, "Yemek saati geldi ve bizler Fransızız."
Bana öyle bakma.
Basının gözleri önünde dikkatimi dağıtıyordun.
Sen saçımı çekiştirip dururken, nasıl konsantre olabilirdim ki?
Bir şey daha var.
Burada önemli olan tek fikir seninki değil.
Colette de nasıl yemek yapılacağını iyi biliyor.
Pekâlâ, bu kadar yeter!
Biraz ara ver, küçük şef.
Senin kuklan değilim ve sen de beni idare eden kuklacı değilsin!
Aşçı olan fareymiş.
Biraz sakinleş ve aklını başına devşir, küçük şef.
Ego geliyor ve benim dikkatimi toplamam lâzım!
Seni aptal...
Daha önce hiç böyle bir şey görmemiştim.
Evet, sana oyuncak bir tavşanmışsın gibi davrandı.
Özür dilerim, Remy. Sayılarının fazla olduğunu biliyorum.
- Azaltmaya çalıştım ama... - Bak ne diyeceğim?
Sorun değil. Bencilce davrandım.
- Acıktınız mı beyler? - Dalga mı geçiyorsun?
Pekâlâ. Yemekler benden. Kapandıktan sonra içeri gireceğiz.
- Aslında... - Evet.
...babama bütün koloniyi getirmesini söyleyin.
Küçük şef?
Bu harika evlat. Şimdi içerisinin neden sana cazip geldiğini anlıyorum.
Küçük şef?
Selam, küçük şef.
Eve gittiğini sanmıştım.
Sonra orada olmadığını görünce, bilemiyorum...
Aramızda geçen tatsız olayların tekrarlanmasını istemiyorum, bu yüzden...
Seninle kavga etmek istemiyorum. Şu aralar yoğun bir baskı altındayım.
Kısa sürede pek çok değişiklik yaşadım.
Ansızın bir Gusteau oluverdim ve tam bir Gusteau olmalıydım yoksa...
...insanlar hayal kırıklığına uğrayacaktı.
Çok garip.
Daha önce hiç kimseyi hayal kırıklığına uğratmadım...
...çünkü kimsenin benden bir beklentisi yoktu.
Ve şimdi birilerinin benden bir şeyler beklemesinin tek sebebi sensin.
Sana adil davranmadım.
Beni hiç yarı yolda bırakmadın ve bunu asla unutmamalıyım.
İyi bir dost oldun.
Bir insanın sahip olabileceği en onurlu arkadaşa...
Nedir bu?
Burada neler oluyor?
Ne...
Sen...
Yiyecek mi çalıyorsun? Bunu nasıl yaparsın?
Arkadaş olduğumuzu sanıyordum! Sana güvenmiştim!
Defol! Dostlarını da yanında götür!
Sakın geri gelme yoksa sana restoranların zararlı hayvanlara nasıl davrandığını öğretirim!
Sen haklıydın, baba. Kimi kandırıyorum ki?
Ne isek, o'yuz. Bizler fareyiz.
Yakında gider. Artık içeri nasıl girileceğini de biliyorsunuz.
İstediğiniz kadar çalın.
- Sen gelmiyor musun? - İştahım kapandı.
Bu akşam ne istediğinize karar verdiniz mi, efendim?
Evet, kalbini bir şişte kızartılmış olarak görmek istiyorum.
Girin!
Bugün büyük gün. Onlara bir şeyler söylemelisin.
- Ne gibi? - Patron sensin. Onlara ilham ver.
Dinleyin.
Herkes beni dinlesin.
Bu gece büyük bir gece.
İştahlı biri geliyor ve büyük bir egoya sahip.
Ego'yu kastetmiştim. Gelen o. Eleştirmen olan.
Bir şeyler sipariş edecek.
Mönümüzde olan bir şey.
Ve soğuk bir şeyler ısmarlamazsa, bunu pişirmek zorundayız.
Onu öylece tek başına bırakamazsınız, öyle değil mi?
Restoranın çalışma saatlerinde burada olmamalısın. Güvenli değil.
Ben acıktım!
Ayrıca mutlu olmam için içerdeki yiyeceklere ihtiyacım yok.
İşin sırrı dostum, fazla seçici olmamak.
- İzle. - Hayır, dur!
Hayır! Hayır, olamaz! Ne yapacağız? Gidip babamı getireceğim.
Kendini şef zannedebilirsin ama yine de basit bir faresin.
Hakkımızda yazdığı son eleştiri yüzünden bir yıldızımızı kaybettiğimiz kesin.
Muhtemelen babamın ölümüne de bu sebep oldu.
- Bu hiçte hayra alâmet değil. - Ama size şu kadarını söyleyeceğim...
- Ego burada. - Ego mu? Burada mı?
Anton Ego da, sıradan bir müşteri. Haydi yemek yapalım!
Evet! Haydi...
Tamam.
Seninle basit bir anlaşma yapacağız.
"Şef Skinner'ın Donmuş Gıdaları" için yeni ürünler yaratacaksın.
Bunun karşılığında, bende seni öldürmeyeceğim.
Hoşça kal farecik!
Bu akşam ne istediğinize karar verdiniz mi, efendim?
Evet, sanırım verdim.
Yeni aşçınız hakkında yazılan abartılı övgüleri okuduktan sonra...
...canım ne çekti, biliyor musun?
Farklı bir bakış açısı.
Hepsi bu. Yeni, anlaşılır ve deneyimle harmanlanmış bir bakış açışı istiyorum.
Bunun yanına iyi gidecek bir şarap önerebilir misiniz?
- Neyin yanına, efendim? - Bakış açısının. Sanırım elinizde kalmamış.
Ben...
Güzel. Madem sizler ve bu şehrin geri kalanı...
...farklı bir bakış açısından yoksunmuş gibi görünüyor...
...seninle bir anlaşma yapalım.
Sen bana yemeğimi getir, bende sana bakış açımı sunayım.
Ki bunun yanına, 1947'den kalma bir şişe beyaz şarap iyi gider.
Korkarım ki ben...
Yemek seçiminiz neydi?
Şef Linguini'ye söyle, bana sunmaya cesaret edebileceği ne varsa, onu istiyorum.
Söyle ona, elinden gelenin en iyisini yapsın.
Yandaki beyefendi ne istiyorsa, aynısından alayım.
- Demek sonunda pes ettik. - Niye öyle söylüyorsun?
Bir arabanın bagajında kafese kapatıldık...
...ve donmuş gıda sektöründeki geleceğimizi bekliyoruz.
Hayır, kafese kapatılanda, pes eden de benim.
Sen özgürsün.
Sadece olmamı hayal ettiğin kadar özgürüm.
Tıpkı senin gibi.
Lütfen. Rol yapmaktan bıktım. Babam için bir fareymişim gibi...
...Linguini için de, bir insanmışım gibi davranmaktan bıktım.
Sırf konuşabileceğim biri olsun diye senin var olduğuna inanıyorum!
Önceden bildiğim şeyleri anlatıp duruyorsun!
Kim olduğumu biliyorum!
Bunu söylemen için sana neden ihtiyacım olsun ki?
Neden rol yapma ihtiyacı duyuyorum ki?
Ama rol yapmıyorsun, Remy.
Hiçbir zamanda yapmadın.
Hayır. Diğer soluma!
Baba? Baba, buradayım!
Bir bagajın içindeyim! Bu da neydi...
Baba!
- Selam, kardeşim! - Emile!
Sizi seviyorum!
Nereye gidiyorsun?
Restorana geri dönüyorum. Ben olmadan başaramazlar.
- Niye umursuyorsun ki? - Çünkü ben bir aşçıyım!
O senin tarifindi. Nasıl olur da kendi tarifini bilmezsin?
Bir kenara yazmadım. O anda aklıma geliverdi.
Madem öyle bunu bir daha yap, olur mu? Çünkü bunu müşterileri veremeyiz!
Siparişler nerede kaldı?
Başka bir şey servis edemez miyiz? Mesela benim icat etmediğim bir şey?
Ama verdikleri sipariş bu.
Başka bir şey sipariş etmelerini sağlayın. Elimizde hiç kalmadığını söyleyin.
Elimizde kalmamış olamaz Açılışı yeni yaptık.
Benim başka bir fikrim var. Neden siparişleri olduğu gibi servis etmiyoruz!
Bunu başaracağız. Bize nasıl yaptığını söylemen yeterli.
Nasıl yaptığımı bilmiyorum.
- Müşterilere bir şeyler söylemeliyiz. - Öyleyse onlara deyin ki... onlara söyleyin...
- Bunu sakın yapma. - Remy. Remy.
Yapma! Dur! Seni görecekler. Dur.
Burada benden bahsetmiyoruz. Yapılacak en doğru şeyin ne olduğunu...
Fareler!
- Remy! - Bıçağımı getirin.
Ona dokunmayın!
Geri döndüğün için teşekkürler, küçük şef.
Bunun çılgınca geldiğini biliyorum ama...
Bazen gerçekler de çılgınca olabilir. Ama bu doğru olmadığı anlamına...
...gelmez.
Gerçek şu ki, benim en ufak bir yeteneğim bile yok.
Ama bütün tariflerin arkasındaki kişi aslında bu fare.
Aşçı olan o. Gerçek bir aşçı. Şapkamın altında saklanıyordu.
Hareketlerimi kontrol ediyordu.
Herkesi şaşırtan yemekler yapabilmemi sağlayan oydu.
Ego'nun, şu kapının ardında olmasının sebebi de o.
Bana duyduğunuz saygı onun yeteneğinden kaynaklanıyor.
Buna inanmanın zor olduğunu biliyorum.
Ama benim yemek yapabildiğime inanmıştınız, değil mi?
Bakın, bu işe yarıyor. Delice ama işe yarıyor.
Paris'in en harika restoranı olabiliriz...
...ve bu fare, bu küçük şef bizi o noktaya ulaştırabilir.
Ne diyorsunuz? Benimle misiniz?
Baba.
Baba, ne diyeceğimi bilemiyorum.
Senin ve arkadaşının hakkında çok yanılmışım.
Bu işi, ailemden önde tuttuğumu düşünmeni istemiyorum.
İkisi de benim bir parçam, aralarında bir seçim yapamam.
Ben yemek yapmandan değil, gösterdiğin cesaretten bahsediyorum.
Senin için gerçekten bu kadar önemli mi?
Bizler aşçı değiliz ama ailedeniz.
Sen ne yapacağımızı söyle, biz de gerisini halledelim.
5. Bölge Sağlık Müfettişi
- Şu sağlık müfettişini durdurun! - Delta Ekibi, yürü, yürü, yürü!
Geri kalanlar burada durup Remy'e yardım etsin.
ÇALIŞANLAR ELLERİNİ YIKAMALIDIR!
Üçüncü ekip balıklarla ilgilenecek, dördüncü ekip, kızartılmış yemeklerle.
Beşinci ekip, ızgaraya. Altıncı ekip, soslara. Herkes yerine geçsin. Haydi koşun, koşun, koşun!
Yiyeceklere temas edenler iki ayak üzerinde yürüyecek.
Masalarla ilgilenecek birine ihtiyacımız var.
Gecikme için özür dilerim, ama bu akşam biraz yoğunuz.
Rica ederim, istediğiniz kadar vaktiniz var.
Daha sonra bir kere daha geldi ve birdenbire...
Bifteğin inceldiğinden ve iyice yumuşatıldığından emin olun.
Vur ona. İşte böyle. Sıkıca vur. İyice yapıştır.
Merdaneyi kullanırken dikkat edin. Daha az tuz ve bolca yağ atın.
Sadece mimolet peyniri kullanın.
Salatayı sanki bir tablo boyuyormuşçasına hazırlayın.
O karışık salataya fazla zeytinyağı koymayın.
Tereyağının kesilmesine izin vermeyin. Karıştırmaya devam edin.
Deniz taraklarını tabağa nazikçe koyun. Lezzet testi. Kaşıkları görelim.
Güzel. Fazla tuzlu olmuş. Güzel.
Sakın et suyunu kaynatmayın, yoksa sülün'ün tadını sertleştirir. Emile!
Affedersin.
Colette, dur! Colette.
- Geri döndün. Colette... - Tek kelime bile etme.
Düşünmeye kalkarsam, fikrimi değiştirebilirim.
Sadece farenin ne pişirmek istediğini söyle.
Ratatuy mu? Bu bir köylü yemeği.
Ego'ya bunu sunmak istediğine emin misin?
Ne var? Ratatuy hazırlıyorum.
Peki sen olsan, nasıl hazırlardın?
Ratatuy mu? Şaka yapıyor olmalılar.
Hayır, bu olamaz.
Ratatuy'u kim pişirdi? Bilmek istiyorum!
En son ne zaman bir garsondan, şefe övgülerimi iletmesini istediğimi hatırlamıyorum.
Şimdiyse, garsonun aynı zamanda şef olması gibi olağanüstü bir durumla karşılaştım.
Teşekkürler ama bu gecelik sadece garsonunuzdum.
Madem öyle, yemek için kime teşekkür etmeliyim?
Bir dakikalığına müsaade edin.
Siz şef olmalısınız...
Şefle tanışmak istiyorsanız, tüm müşteriler gidene kadar beklemek zorundasınız.
Öyle olsun.
İlk başta, Ego bunun bir şaka olduğunu zannetti.
Ama Linguini açıkladıkça, Ego'nun yüzündeki gülümseme kayboldu.
Ara sıra sorduğu sorular hariç, hiçbir tepki göstermedi.
Hikaye bittiğinde, Ego ayağa kalktı, yemek için teşekkür etti...
Yemek için teşekkür ederim.
...ve tek kelime bile söylemeden ayrıldı.
Ertesi gün eleştirisi yayınlandı.
Eleştiri yapmak pek çok açıdan kolaydır.
Yaptıkları işi ve kendilerini, beğenimize sunan insanlarla kıyaslandığında...
...keyifli olduğu kadar rahat bir konuma da sahibiz.
Olumsuz eleştiriler yazmak ve yazılanları okumak zevklidir.
Ama mükemmellik takıntısına sahip olan bizlerin, yani eleştirmenlerin...
...yüzleşmesi gereken acı gerçek şudur ki,...
...eleştirilerimizde tadını iğrenç olarak nitelediğimiz şeyler, başkaları için...
...muhtemelen daha büyük anlamlar içermektedir.
Ama bir eleştirmenin, elini taşın altına sokmasını gerektiren zamanlar vardır.
Ki bu da, yeni bir şey keşfedip onu savunmaktır.
Yeni yetenekler ve yeni buluşlar çoğu kez kabul görmez.
Yeninin dosta ihtiyacı vardır.
Dün akşam, hiç ummadığım biri sayesinde...
...tek kelimeyle olağanüstü bir yemek deneyimi yaşadım.
Şunu söylemeliyim ki, hem yediğim yemek, hem de yemeği hazırlayan kişi,...
...yemek sanatı hakkında edindiğim sabit fikirlere...
...küçümseyen gözlerle bakmamı sağladılar.
Beni ta derinden sarstılar.
Geçmişte, Şef Gusteau'nun meşhur sloganı olan...
..."Herkes yemek yapabilir" fikrini küçümsediğim bir sır değil.
Ama şu ana kadar, tam olarak neyi kastettiğini fark etmemişim.
Herkes büyük bir sanatçı olmayabilir,...
...ama büyük bir sanatçı her yerden çıkabilir.
Şu anda, Gusteau'nun mekanında aşçılık yapan dâhilerden,...
...daha mütevazi olan birini hayal etmek çok zor.
Eleştirmenin fikrini sorarsanız,...
...kendisinin Fransa'nın en iyi aşçısından aşağı kalır bir yanı yoktur.
Yakında, daha da fazlası için, Gusteau'nun mekanına yeniden gideceğim.
Harika bir geceydi. Hayatımın en mutlu anıydı.
Ama hayat hakkında tahmin edilebileceğiniz tek şey,...
...önceden tahmin edilemeyecek olmasıdır.
Skinner ve sağlık müfettişini serbest bırakmak zorundaydık,...
...ve tabii ki onlarda bizi ispiyonladı.
Yemeğin tadı önemli değildi.
Mutfakta farelerin olduğu ortaya çıkınca, restoran kapatıldı.
Ego işini ve saygınlığını yitirdi.
Ama onun için üzülmenize gerek yok.
Küçük bir yatırımcı olarak işleri gayet iyi gidiyor.
- Çok mutlu görünüyor. - Nereden biliyorsun ki?
Gitmeliyim. Müşteriler bekliyor.
Nasıl sevdiğini biliyorsun.
Teşekkürler, küçük şef.
Bu akşam size bir tatlı ikram edebilir miyim?
- Sen yok musun, sen? - Hangisinden istersiniz?
Şaşırt beni.
Bu akşam sizlere bir tatlı ikram edebilir miyim?
İnanın bana, bu hikayeyi birde benden dinlemelisiniz, tamam mı?
Haydi ama, buraya da yiyecek bir şeyler getirin, açlıktan ölüyoruz!
RATATUY Çeviri: Darkopal
SON